Në orët e para të 3 janarit 2026, forcat amerikane arrestuan presidentin e Venezuelës, Nicolas Maduro, dhe bashkëshorten e tij, Cilia Flores. Të arrestuarit u transferuan në Shtetet e Bashkuara, ku Maduro akuzohet për narkoterrorizëm. Operacioni konsiderohet i paligjshëm sipas ligjit ndërkombëtar, por Uashingtoni e justifikon me arsye sigurie rajonale.
Ky veprim është pjesë e një historie të gjatë ndërhyrjesh ushtarake dhe ndikimi politik nga Shtetet e Bashkuara në Amerikën Latine. Shumë prej tyre mbështeten në Doktrinën Monroe, një parim i politikës së jashtme që daton nga viti 1823. Atëherë, presidenti James Monroe u bëri thirrje fuqive evropiane të ndalonin ambiciet koloniale në Hemisferën Perëndimore.
Zgjerimi i Doktrinës
Doktrina u zgjerua në vitin 1904 me Amendamentin e Roosevelt-it. Presidenti Theodore Roosevelt argumentoi se Shtetet e Bashkuara kishin të drejtë të ndërhynin në vendet e Amerikës Latine për të parandaluar keqmenaxhimin kronik dhe jostabilitetin.
Strategjia e Re e SHBA-së
Strategjia e Sigurisë Kombëtare e Shteteve të Bashkuara, e botuar në vitin 2025, riafirmoi dhe parashikoi zbatimin e Doktrinës Monroe për të rivendosur epërsinë amerikane në Hemisferën Perëndimore. Menjëherë pas arrestimit, presidenti Donald Trump deklaroi se doktrina është tejkaluar dhe tani quhet Doktrina Donro.
Shembuj të Ndërhyrjeve
Një shembull i hershëm është Guatemala në vitin 1954, kur CIA mbështeti grushtin e shtetit kundër presidentit të zgjedhur demokratikisht, Jacobo Árbenz. Kjo ndërhyrje ndodhi gjatë Luftës së Ftohtë dhe synonte të parandalonte ndikimin komunist në rajon. Burimet raportojnë se SHBA-ja ka kryer ndërhyrje të ngjashme në pesë vende kryesore të tjera, por detajet specifike nuk jepen më tej.