Kryepeshkopi Joan ka rrëfyer në një intervistë me gazetarin Ferdinand Samarxhi rrugëtimin e tij shpirtëror dhe vendimin për t'iu përkushtuar Kishës Ortodokse Autoqefale të Shqipërisë. Intervista u transmetua më 11 janar 2026, ku ai shpjegoi se gjatë qëndrimit në Amerikë kishte bindjen se do të kthehej sapo të hapej kisha në vend.
Ai u largua nga Shqipëria në vitin 1990, së bashku me Petro Zhejin, fillimisht drejt Italisë. Më pas, si azilant, shkoi në Shtetet e Bashkuara të Amerikës për të ndjekur studimet teologjike ortodokse, pasi atje ekzistonin dy shkolla të tilla. Gjatë kësaj periudhe, ai u angazhua në organizimin e bibliotekës së Fan Nolit dhe u njoh me Anastas Janullatosin, i cili më vonë u bë kryepeshkop. At Artur e ndihmoi për të filluar studimet, të cilat i cilësoi si një përvojë të rëndësishme.
Kryepeshkopi Joan tregoi se prindërit e tij u njoftuan vonë për vendimin e tij për t'u bërë murg dhe prift. Edhe pse nuk ishin kundër, meraku dhe frika e tyre ishin të mëdha për shkak të kohës së vështirë pas rënies së regjimit komunist. Ai theksoi se Perëndia i ruajti, duke cituar shembullin e At Kozmait, i cili kishte bërë gati 3000 kurora në atë periudhë. Sipas tij, diçka që hap Zoti nuk mund ta mbyllin njerëzit, dhe ndezja e dashurisë për Perëndinë sjell gëzim pavarësisht kryqit.
Vendimi për kthim erdhi kur mësoi për hapjen e kishës. Ai deklaroi se Amerika nuk kishte nevojë për të, ndërsa Shqipëria po, dhe nuk dëshironte pasuri apo komoditete. Thirrja për t'i shërbyer Zotit dhe vendit ishte më e fortë se çdo mundësi materiale. Në vitin 1993, u kthye përfundimisht dhe filloi punën si pedagog në seminarin teologjik në Durrës, duke e parë këtë si përmbushje të thirrjes së tij për shërbesë dhe kontribut.