Në ditët e fundit, politikanë të opozitës shqiptare kanë filluar të qarkullojnë emra të intelektualëve dhe specialistëve të njohur si alternativa të mundshme për pozicionin e kryeministrit teknik. Në mesin e emrave të propozuar janë Përparim Kabo dhe Tritan Kalo, figura akademike me reputacion në vendin tonë.
Adriatik Lapaj, një nga figurat kryesore të opozitës, ka qenë midis atyre që kanë bërë këto propozime. Ideja e një qeverisje teknike është paraqitur si një mundësi për të ndërtuar një alternativë qeverisëse të re, veçanërisht në kontekstin e pakënaqësisë së gjerë të qytetarëve me situatën politike aktuale.
Pyetjet rreth sinqeritetit të iniciativës
Megjithatë, ka dalë në pah një pyetje e rëndësishme: nëse figurat si Përparim Kabo dhe Tritan Kalo janë vërtet të vlerësuar nga opozita si intelektualë të shquar, pse nuk janë përfshirë tashmë në listat e kandidatëve për deputetë apo si këshilltarë bashkiakë në zgjedhjet e mëparshme?
Sipas kritikëve, kjo pyetje ngre dyshime rreth sinqeritetit të iniciativës. Nëse opozita kishte pasur vullnetin e vërtetë, ajo kishte të gjitha mundësitë të përfshinte këto emra në strukturat e saj partiake më herët. Në vend të kësaj, duket se po i shfrytëzon këta emra kryesisht si një strategji komunikimi.
Roli i partive politike
Analitikët vërejnë se partitë politike nuk janë akademi shkencore, por ato mund t'i japin mundësi shkencës, trurit dhe elitës të shprehen në bazë të një politike mbështetëse. Nëse nuk i japin këto mundësi, në politikat e tyre qeverisëse, partitë duhet të shfaqin programin në dobi të trurit të kombit.
Politika është një bërthamë idesh, e cila nuk kërkon me ngulm ardhjen e trurit, por i jep kësaj pjese të mirë të kombit një ide, një alternativë. Prandaj, përfshirja e intelektualëve duhet të jetë e sinqertë dhe e vazhdueshme, jo vetëm për qëllime komunikimi.
"Kontrabandimi" i kredibilitetit
Sipas burimeve analitike, arsyeja pse ka shpërthyer një interes i ri opozitar ndaj emrave "teknikë" lidhet me faktin se shqiptarët nuk u besojnë as Sali Berishës as Adriatik Lapajt. Për këtë arsye, opozita kërkon të "kontrabandojë" emra jashtë gardhit të saj për të fituar kredibilitet.
Kjo qasje konsiderohet nga kritikët si një hipokrizi, pasi nëse opozita do vërtet emrat që propozon për pozicione teknike, duhet t'i përfshijë ata në listat e kandidatëve për deputetë, madje t'i shpallë tani. Përndryshe, e gjithë kjo logjikë rrezikon të mbetet thjesht një manovër komunikimi.
Dallimi midis protestës dhe alternativës
Duhet të theksohet se protestat që Adriatik Lapaj bën ndaj qeverisjes aktuale janë një çështje krejt tjetër nga ajo që ai propozon si alternativë qeverisëse. Lapaj sot po proteston për të larguar Edi Ramën, çka mund të ketë diskutime të ligjshme dhe është në logjikë normale politike.
Megjithatë, ka një dallim të qartë midis kritikës ndaj qeverisë aktuale dhe asaj që opozita ofron si alternativë konkrete. Përveç nëse këta emra bëhen përpjekje të sinqerta të integrimit në programet dhe pozicionet politike të opozitës, propozimi për një kryeministri teknikë rrezikon të mbetet thjesht një strategji komunikimi për të zbutur pakënaqësinë publike, jo një veprim politik thelbësor i lidhur me alternativën qeverisëse.
Kërkesa për koherencë
Qytetarët shqiptarë presin koherencë midis fjalëve dhe veprimeve nga politikanët. Nëse opozita vërtet beson në vlerat e këtyre intelektualëve dhe në nevojën për qeverisje teknike, atëherë duhet të tregojë këtë besim përmes veprimeve konkrete - përfshirja në programe, propozim për pozicione të tjera, dhe përfshirje në strukturat e vendimmarrjes partiake.
Vetëm kështu mund të ndërtojë besim të vërtetë te opinioni publik dhe të ofrojë një alternativë të besueshme për qeverisjen e vendit.